Melodia płaczu

W ostatnim trymestrze ciąży dzieci reagują przyspieszonym biciem serca na dźwięki muzyki dobiegające ze świata zewnętrznego* – już ponad 50 lat temu uznano to za niewątpliwy dowód na to, że dźwięki te z całą pewnością do nich docierają. Od niedawna wiemy też więcej o tym,  że reagują również na język (zwłaszcza matki), który dociera do nich z zewnątrz.

Rodzice mówiący czule do dziecka znajdującego się jeszcze w brzuchu mamy, nie zawsze zdają sobie sprawę, że już wtedy budują podwaliny rozwoju językowego swojej pociechy.

W opublikowanym kilka lat temu artykule, na łamach czasopisma „Current Biology”** zaprezentowano wyniki badań, które dowodzą, że płacze noworodków znacząco różnią się melodią, ale również, że maluchy wytwarzają w płaczu takie wzorce melodyczne, któreodpowiadają językowi, który docierał do nich w ostatnim trymestrze ciąży.  W badaniu nagrano i przeanalizowano płacz 60 zdrowych noworodków, które miały od 3-5 dni. 30 z nich urodziło się w rodzinach francuskojęzycznych, a 30 w niemieckojęzycznych.  Okazało się, że dzieci rodziców francuskojęzycznych płaczą z melodią wznoszącą się (typową dla języka francuskiego), a niemieckojęzyczne z opadającą (typową dla niemieckiego).

Badania te dowodzą, że język rodziców kształtuje język dziecka jeszcze zanim przyjdzie ono na świat, oraz że płacz dziecka jest istotnym elementem rozwoju językowego.  

Nie zbadano jeszcze, jakie melodie płaczu produkują dzieci rodziców różnojęzycznych, którzy mówili do brzuszka każdy w swoim języku.  Pewne jest natomiast, że już na tym etapie warto postawić na naturalność – niech każdy mówi do dziecka w swoim języku ojczystym, to jest w tym, w którym najnaturalniej jest nam wyrazić swoje emocje i pieszczotliwy ton.


*Murphy, K.P, Smyth, C.N. (1962): Response of foetus to auditory stimulation. Lancet, 5, 972- 973

**Mampe, B., Friederici, A. D., Christophe, A., & Wermke, K. (2009): Newbornscry melody is shaped by their native languageCurrent Biology, 19(23)